Na dramatische jaren waarbij de inrichting van de zorg vooral voortkwam uit financieel-management denken is eindelijk de zorginhoud weer leidend. De doorgeschoten marktwerking, het productie-denken en de overmatige bureaucratie in de zorg zijn verleden tijd. De traditionele kwaliteitssystemen, gekenmerkt door controledrang, zijn verlaten. In de wet- en regelgeving en bij de verzekeraars, de patiëntenorganisaties, de toezichthouders maar ook binnen de zorgorganisaties zelf zijn veel niet-realistische branchenormen, procedures en regels geschrapt.

Eindelijk is iedereen ervan overtuigd dat het gaat om de zorg die het gunstigst is voor de patiënt. De patiënt is belangrijker dan zijn ziekte. Het moet gaan over de waarden in de zorg. Waarden die te maken hebben met vertrouwen in de professional, met samenhang, gelijkwaardigheid en het principe van optimale zorg voor de patiënt. Zorg waarbij dokters aandacht en tijd hebben voor betrokkenheid en eigen verantwoording van de patiënt bij besluitvorming over behandeling. Zij schuiven hun professionele verantwoordelijkheid daarmee niet van zich af. Die inspanningen leveren om patiënt te helpen hun gezondheidsproblemen te begrijpen, te luisteren naar de belangrijkste punten voor de patiënt en deze punten mee te nemen in de keuze van de vervolgstappen.