ANNA VERHULST
Internist in opleiding
Meander Medisch Centrum in Amersfoort
“Wilt u een zeehond of kaketoe?”
Koosje denkt even na. Het kiezen van een nieuwe zorgrobot is zo makkelijk nog niet. Door haar reuma is ze slecht ter been en heeft ze nu op 76-jarige leeftijd echt wat extra hulp nodig.
“Kan de kaketoe ook steunkousen aantrekken?” vraagt ze aan de jonge vrouw op het scherm. Die knikt enthousiast.
De kaketoe blijkt niet alleen steunkousen aan te kunnen trekken, maar ook medicijnen uit doosjes te halen en haar bloeddruk te meten. Bovendien kan hij de verzamelde gegevens ook wekelijks uploaden in het elektronische zorgdossier van Koosje. Koosje heeft haar huisarts en ook die vriendelijke dokter in het ziekenhuis (haar kaketoe zou haar er ook aan kunnen helpen herinneren dat dat de cardioloog was) toestemming gegeven om die gegevens te bekijken.
Haar buurman Jip is nierpatiënt en heeft een neusaapje als zorgrobot. Gelukkig had zijn zorgrobot op tijd door dat hij veel teveel zout binnenkreeg – de oude snoeperd. Door die gegevens te delen en te vergelijken met andere nierpatiënten over de hele wereld, heeft het neusaapje (weliswaar samen met de nefroloog van Jip) op tijd in kunnen grijpen. Buurman Jip hoeft daardoor nu niet te dialyseren, en daar laat hij de zoute soep graag voor staan. Dat ene dropje zo nu en dan ziet het neusaapje dan maar even door de vingers.
“Ik ga voor de kaketoe, alstublieft” besluit Koosje ondertussen.
Wel lastig hoor, al die nieuwe technologie. Daar heeft Koosje af en toe nog wat hulp bij nodig. Gelukkig heeft haar huisarts daar alle tijd voor. De computer neemt nu immers zo veel taken en administratie van zorgverleners over, dat er veel meer ruimte is voor het allerbelangrijkste: de menselijke maat.
Met de kaketoe op haar senioren-segway rolt Koosje terug naar huis. Ouder worden is zo gek nog niet.
