Er komt een dag in de 21^ste eeuw dat de laatst overgebleven verpleegkundige op de spoedeisende hulp besluit de deuren maar te sluiten. Omdat er toch niemand meer komt. Zo’n stille avond dat de ambulance weer niets te doen heeft. Een dag dat die verpleegkundige met weemoed terugdenkt aan de tijd dat de eerste hulp in het ziekenhuis werd overspoeld met mensen: “We hadden amper de tijd om mensen in te schrijven en al helemaal te weinig artsen en bedden om de wachtenden te helpen, maar oh, oh wat hadden we het samen toch gezellig. Het was hard werken maar we kwamen wel moe en voldaan thuis. We waren echte helden. Mensenlevens aan het redden.”

Die dag dat alles stil is op de spoedeisende hulp, is nog ver weg. We zien nu juist dat veel ziekenhuizen worden overstroomd met mensen. Dat wordt aangewakkerd door het groeiend aantal alleenstaanden op hoge leeftijd. Vaak met gezondheidskwalen, beginnende dementie en fragiliteit. Steeds meer mensen met een scala aan chronische aandoeningen en medicijnen. Op basis van technologie en eHealth kan 50% van de zorgbehandelingen ook thuis plaatsvinden. In ieder geval monitoring van zaken als bloedwaarden, alarmering bij spoed en pluis/niet-pluis checks bij klachten. Als mensen gezonder eten en meer bewegen zijn er sowieso minder chronische aandoeningen en valpartijen.