Iedereen in de zorg doet zijn of haar best om de zorg elke dag weer een stukje beter te maken. Dat is niet altijd even makkelijk, want er zijn veel nieuwe ontwikkelingen, de belangen zijn groot en niet iedereen is altijd even blij met veranderingen. Daarom gaat er ook weleens iets fout. Veel mensen zijn er bang voor dat iets niet lukt en durven er dan niet aan te beginnen. En mocht iets mislukken, dan is het vaak lastig om erover te praten. Men wil geen verwijten krijgen of een slechte reputatie. Maar dat is helemaal fout!

Ieder mens heeft het recht om te proberen en te leren. Zeker als het met de beste intenties gebeurt, er geen echte stommiteiten worden begaan en de leerervaringen worden gebruikt en gedeeld. In zo’n geval spreken we van een Briljante Mislukking en daar wordt de (zorg)wereld alleen maar beter van! Daarom moeten we oprecht trots zijn op de dingen die we geprobeerd hebben maar die niet gelukt zijn. Zo zet ik tegenwoordig om mijn cv ook twee Briljante Mislukkingen, waar ik veel passie in heb gestopt en waar ik veel van geleerd heb. Zo heb ik in 1995 met een collega LinkedIn uitgevonden toen ik nog bij Shell werkte. Maar toen we dit als zelfstandig bedrijf naar de markt wilden brengen, kwamen we erachter dat we te vroeg waren. Daarom woon ik nog steeds in Nederland en niet in Monte Carlo of op de Bahama’s. Maar ik heb er wel veel geleerd en een deel van die kennis gebruik ik nog steeds.