PROF. DR. MARGRIET SCHNEIDER
Voorzitter Raad van Bestuur
UMC Utrecht
“Werken in de zorg: een droombaan”
Maandag 4 september, 9:00 uur. In de blauwe collegezaal van het UMC Utrecht kijkt de nieuwe lichting geneeskunde studenten mij verwachtingsvol aan. Onze dokters van de toekomst. Twee maanden geleden waren deze ruim 300 talenten nog scholieren, nu staan ze aan het begin hun studie. Zij gaan de zorg van morgen creëren en de kwaliteit van leven van patiënten veranderen. Mijn gedachten gaan terug naar mijn eerste dag in de collegebanken. Gespannen, maar vol enthousiasme en gedreven om een goede dokter te worden. De nieuwe lichting studenten vraag ik wat gezondheid eigenlijk is en wat zij goede zorg vinden. Van hun antwoord waarom ze dokter willen worden en wat zij een goede dokter vinden, krijg ik een brok in mijn keel. Ze vertellen mij de mooiste idealen: naar mensen luisteren, samen met andere zorgverleners kennis en vaardigheid inzetten om iemand te helpen. Ik laat ze de eed zien die ze aan het eind van hun studie afleggen. Hij past naadloos.
Ik vraag ze om een pen en papier te pakken en deze dromen op te schrijven en om deze goed te bewaren. “Hang het boven je bed en elk jaar als jullie weer aan een nieuw studiejaar beginnen, of starten met co-schappen of bij welke nieuwe stap dan ook, lees dan dit briefje weer hard op.” Waarom? Omdat de realiteit anders wordt. De idealen waarmee we starten vervliegen. De passie voor het vak verandert in taken, richtlijnen, overleggen en de druk van publicaties.
Toch zijn het juist die idealen die de zorg van morgen creëren en zorgen voor die doorbraak met een wereldwijde impact. Had ik dit verhaal ook kunnen schrijven voor eerstejaars studenten verpleegkunde? Voor docenten? Voor onderzoekers? Ja, ook hun wereld verandert.
Na een uurtje loop ik de collegezaal weer uit. De studenten kunnen zich niet voorstellen dat ze zichzelf moeten herinneren aan hun idealen. Hoe kun je ooit die passie voor het vak van dokter kwijtraken? Wacht maar. Als ik naar mijn werkplek terugloop, mijmer ik nog even over mijn eigen idealen; ik laat ze niet los! En mijn ‘briefje’ heb ik nog steeds.
