Ik zit als huisarts ontspannen in mijn spreekkamer te genieten van het herfstzonnetje dat door de ramen de kamer binnenvalt. Mijn gedachten gaan terug naar 25 jaar geleden, toen ik nog zelf alles moest vastleggen in mijn pc. Ik keek meer naar mijn scherm dan naar de patient en veel meer dan me lief was. Ook moest ik elke dag minstens een uur administratie verwerken. Om te weten of ik het juiste medicijn voorschreef moest ik heel onhandig in mijn digitale formularium zoeken op ICPC-code. En als er patiënten waren die geen maagbescherming kregen bij hun diclofenac, dan kreeg ik daar eens per maand een seintje van via een aftands ict-systeem waar ik zelf moest inloggen en me door ingewikkelde selecties heen moest worstelen.

Wat dat betreft heeft onze belangenbehartiger Sofa het voor de huidige huisartsen toch wel mooi geregeld en is de patiënt een stuk beter af nu. Mijn informatiesysteem verwerkt automatisch de gesprekken die ik met mijn patiënten voer. Als ik de patiënt onderzoek en het ziektebeeld verwoord, krijg ik vanzelf een voorstel voor de best passende medicamenten op basis van de invoer en de patientkarakteristieken. Dat gebeurt op basis van big data. Ik kan zo heel gemakkelijk met mijn patiënt overleggen welk medicament we zullen kiezen, rekening houdend met de voorkeuren en voorgeschiedenis van mijn patient.