Vandaag ga ik op bezoek bij mijn jeugdvriendin. We hebben om 11.00 afgesproken. Ik ga naar mijn holodek, zet mijn augmented reality bril op en vraag het beeldscherm om het beeld op te roepen van 2017, Utrecht Centraal station. Ik activeer de tactiele handschoenen en noem het tijdstip. Dit activeert het holodek en ik sta oog in oog met mijn vriendin. We omhelzen elkaar en lopen richting de Oudegracht. Die lopen we helemaal af en heerlijk, ik hoef niet voor het eten thuis te zijn. We lopen uren en hebben veel te bespreken. Aan het einde van onze wandeling pakken we elkaar stevig vast en spreken we af elkaar volgende week weer te zien. Dan gaan we een stukje Pieterpad lopen of kanoën op het Noordhollands kanaal. Dat zien we nog wel.

Het is heerlijk om in deze tijd te leven en in contact te blijven met de weinige vrienden die er nog zijn. Hoe anders werden onze ouders oud. We waren vroeger nog wel eens bang om eenzaam achter te blijven, maar onze intense vriendschap houdt nu al 95 jaar stand.