Wondzorg als wijkzorg 2017-12-21T16:06:41+01:00

Project Description

PETER VAN DE KERKHOF
Afdeling dermatologie
Radboudumc

“Wondzorg als wijkzorg”

Een patiënte van 75 jaar met een gecompliceerd ulcus cruris komt op de polikliniek na verschillende dermatologen te hebben geconsulteerd. Het ulcus is erg pijnlijk en wil maar niet genezen. Ze heeft al enkele keren een erysipelas gehad. De thuiszorg komt zwachtelen en de verbanden zakken nogal eens af. Ze slikt veel medicijnen, waaronder een combinatie antihypertensiva. Ze blijkt ook nu een forse hypertensie te hebben en een overgewicht (140 kg).

De dermatoloog analyseert de achtergronden van het ulcus cruris en de bevindingen worden naar de huisarts gecommuniceerd:

  • Bloedruk reguleren
  • Afvallen
  • Met het zwachtelen doorgaan door de wijkzorg

Ze hoeft niet terug te komen.

De huisarts heeft in de dermatologie een expertise, maar als generalist is zijn/haar kennis en kunde beperkt op het deelgebied huidziekten. De wijkzorg levert vaak een goede technische verzorging van de wonden en is uitvoerend in deze. Maar als het niet goed gaat komt de patiënt weer bij de dermatoloog.

De patiënte wordt echter opnieuw door haar huisarts verwezen: het ulcus wil niet verbeteren. De patiënte verschijnt weer op de polikliek en er blijkt weer een wondroos te zijn die behandeld moet worden. Verder is er een schimmelinfectie aan de voeten met interdigitaal rhagaden en de uitwendige therapie was erg slecht.

Is een strikt gecompartimentaliseerde gefragmenteerde zorg wat we moeten willen? Zorg, zo mogelijk dicht bij huis georganiseerd, zou een uitkomst kunnen zijn. Anderzijds willen we de dermatologische expertise, omdat in de eerste lijn de kennis en kunde op gebied van huidziekten beperkt is. Een consult van de dermatoloog, het inzetten van het beleid van de dermatoloog en het volgen van het proces door de dermatoloog heeft veel meerwaarde.

Stel dat er wondzorg zou zijn dicht bij de woonomgeving van de patiënte, waarbij de huisarts kundig is, zwachteltechnieken gegarandeerd goed zijn en specialistische zorg laagdrempelig beschikbaar is. Stel dat de dermatoloog, na een analyse fase, incidenteel middels een meekijkconsult bij de huisarts en met ICTcommunicatiemiddelen betrokken blijft bij de zorg.

In tijden van digitale revolutie, systeemdenken en sociale netwerken is de klassieke consultatie op de polikliniek essentieel maar niet voldoende voor een duurzaam effect. De dermatoloog staat niet voor de quick fix maar voor een duurzame oplossing.

Patiëntenzorg die hoogspecialistisch is, hoort op de polikliniek van het ziekenhuis of ZBC. Voor de nazorg van veelvoorkomende problemen die we dichtbij de woonomgeving van de patiënte kunnen organiseren, dienen we als medisch specialist op een innovatieve manier betrokken te zijn. Nadenken over deze betrokkenheid is een belangrijke uitdaging.

Meer dromen

Naar dromenoverzicht